297-کاور شعر بزار برم از بی باک
ميرم شايد رفتنم دردي رو دوا نكنه ولي مصلحت خواه من ميرم كه شايد باشد سوي مصلحت راه من دارم ميرم آخه همه درا بروم قفل شده بود دارم ميرم اينقدر در گوش من تو كس نگو دارم ميرم چون كه اينجا همه دو رو و پستن انگاري به هم رگبار دروغ و بستن وقتي پيشتونم منو مرامتون كشته وقتي كه رفتم بشينين فكر كنين كه چي شد شدم كشته اين خونه قطار بوده و DeadEnd تو مثل ريلي ديگه هيچ كسي نيست بفهمه منو يه كوچولو ولي نه خيلي خيلي ميگين كه بچه ام تشنه ي نصيحتم چيش شد مشك من دارم ميرم بعد من تازه ميبينين خشم من اخه اينجا واسه من قفسه ، نيست يه جاي گرم چي بگم بهتون كه همتون هستين زير لحاف گرم واسه تو كه منت چيزي كه دادي ميزاري و واسه من خير ميخواهي ولي من موندم با اين زندگي و يه جفت پاي خالي من ميرم گرچه تو كانون شب بازه چشمم من ميرم ولي كسي ندونست راز عشقم من ميرم اينو ميفهمي از لرزش لب هام من ميرم و كسي نفهميد ارزش حرفام به خودم ميگم اون كسي كه دركم ميكرد بايد برم كنم ترك ميهن آخر ميرم كه داشته باشيد صلح و صفا اون روز ديگه زندگي ميكنين شما با عشق و وفا حرف من حرف يه بچه است تو گوشتون اسم منم سايه مثل بختك رو دوشتون اينهمه نفس كشنده و منم بين اونا اسم من تو ليست زيادي ها بين اونا با صحبتاتون ميگين DeadEnd و شوكه كردين نه سوژه ي ماهاست كه مثل جوك بخنديم هي به خودم ميگم DeadEnd اين حرفارو كش نده آخه DeadEnd كه دليل ورود غم توي كشوره تو من و كارنامه به دست ميپيچوني كه تجديدي همش نا برادري كه همه سر عمل به خاطر ميارن و ميگن تجديدي همش اگه هر لحظه حرفام داره آزارت ميده خوب تو مورد داري ما همه بيچاره ايم مثل وقتي بي دليل بالاي داري پس بزار برم اعدام شم كه كاملا قصه حاظره شايد منم آزاد بشم بعد مرگم حست حاظره كه بشيني گريه كني و بگي منم غصه دارم گر چه بهتره بگم كه من الان ديگه از همه چيز درسته دارم واي اجتماعي بودم از اولم اشتباهي بودم من ميرم گرچه تو كانون شب بازه چشمم من ميرم ولي كسي ندونست راز عشقم من ميرم اينو ميفهمي از لرزش لب هام من ميرم و كسي نفهميد ارزش حرفام نشون دادم تو بي پولي معني صبر و تلاش رو من دارم ميرم كه حتما خيلي ها خوشحال ميشن بخدا خودمو ميبينم بغض گلوم ميگيره من كه بَدَم پسر همسايه خوبه لپ كلوم خونه بدون من پر شادي شه خوب درخواست لباس از بابا ، هِ مسخرست پر ز حالي بابايي تو 6 ماهِ هيچي نميگم تمام دردا به سوي من كمونه كردن ولي مثل بقيه من كي دردامو بهونه كردم؟ آره DeadEnd تو اين خانه ي غم داستان زندگيمو ميدونستي دانه ي غم ميكاشتي توي دلت تو كه اشك شوق ميريزي دو روز ديگه زندگيتو با كلي شوق ميسازي مساله اضافي بودن منه نه اينكه بي پوليه تو خدا جون بزار بيام نگو خونه پر آسوني بي تو من ميرم گرچه تو كانون شب بازه چشمم من ميرم ولي كسي ندونست راز عشقم من ميرم اينو ميفهمي از لرزش لب هام من ميرم و كسي نفهميد ارزش حرفام
ميرم
شايد رفتنم دردي رو دوا نكنه
ولي مصلحت خواه من
ميرم كه شايد باشد سوي مصلحت راه من
دارم ميرم آخه همه درا بروم قفل شده بود
دارم ميرم اينقدر در گوش من تو كس نگو
دارم ميرم چون كه اينجا همه دو رو و پستن
انگاري به هم رگبار دروغ و بستن
وقتي پيشتونم منو مرامتون كشته
وقتي كه رفتم بشينين فكر كنين كه چي شد شدم كشته
اين خونه قطار بوده و DeadEnd تو مثل ريلي
ديگه هيچ كسي نيست بفهمه منو يه كوچولو ولي نه خيلي خيلي
ميگين كه بچه ام تشنه ي نصيحتم چيش شد مشك من
دارم ميرم بعد من تازه ميبينين خشم من
اخه اينجا واسه من قفسه ، نيست يه جاي گرم
چي بگم بهتون كه همتون هستين زير لحاف گرم
واسه تو كه منت چيزي كه دادي ميزاري و
واسه من خير ميخواهي
ولي من موندم با اين زندگي و
يه جفت پاي خالي
من ميرم گرچه تو كانون شب بازه چشمم
من ميرم ولي كسي ندونست راز عشقم
من ميرم اينو ميفهمي از لرزش لب هام
من ميرم و كسي نفهميد ارزش حرفام
به خودم ميگم اون كسي كه دركم ميكرد
بايد برم كنم ترك ميهن
آخر ميرم كه داشته باشيد صلح و صفا
اون روز ديگه زندگي ميكنين شما با عشق و وفا
حرف من حرف يه بچه است تو گوشتون
اسم منم سايه مثل بختك رو دوشتون
اينهمه نفس كشنده و منم بين اونا
اسم من تو ليست زيادي ها بين اونا
با صحبتاتون ميگين DeadEnd و شوكه كردين
نه سوژه ي ماهاست كه مثل جوك بخنديم
هي به خودم ميگم DeadEnd اين حرفارو كش نده
آخه DeadEnd كه دليل ورود غم توي كشوره
تو من و كارنامه به دست ميپيچوني كه تجديدي همش
نا برادري كه همه سر عمل به خاطر ميارن و ميگن تجديدي همش
اگه هر لحظه حرفام داره آزارت ميده خوب تو مورد داري
ما همه بيچاره ايم مثل وقتي بي دليل بالاي داري
پس بزار برم اعدام شم كه كاملا قصه حاظره
شايد منم آزاد بشم بعد مرگم حست حاظره
كه بشيني گريه كني و بگي منم غصه دارم
گر چه بهتره بگم كه من الان ديگه از همه چيز درسته دارم
واي اجتماعي بودم
از اولم اشتباهي بودم
نشون دادم تو بي پولي معني صبر و تلاش رو من
دارم ميرم كه حتما خيلي ها خوشحال ميشن
بخدا خودمو ميبينم بغض گلوم
ميگيره من كه بَدَم پسر همسايه خوبه لپ كلوم
خونه بدون من پر شادي شه خوب
درخواست لباس از بابا ، هِ مسخرست پر ز حالي بابايي تو
6 ماهِ هيچي نميگم تمام دردا به سوي من كمونه كردن
ولي مثل بقيه من كي دردامو بهونه كردم؟
آره DeadEnd تو اين خانه ي غم
داستان زندگيمو ميدونستي دانه ي غم
ميكاشتي توي دلت تو كه اشك شوق ميريزي
دو روز ديگه زندگيتو با كلي شوق ميسازي
مساله اضافي بودن منه نه اينكه بي پوليه تو
خدا جون بزار بيام نگو خونه پر آسوني بي تو
+نوشته شده توسط به ته خط رسیده
طراحي قالب از:
.:nights alone man:.
RSS
