از كجا شروع كنم؟ تا كجا ادامه بدم؟ انگار دارم ديوونه ميشم همش فكر ميكنم يكي از كنارم رد شد و رفت نگاه من كنم هيچي نميبينم همش فك ميكنم يكي صدام ميزنه ولي خوب كه گوش ميدم ميبينم كه نه خبري نيست اصلا بعضي وقتا فكر ميكنم نكنه كسي منو نميبينه؟ شايدم ميبينن و بروي خودشون نميارن ... خدا ميدونه ولي وقتي اونجوري كه بايد باشه نيست چه فايده؟ كسي نمياد بگه چند من خربزه ميخواهي كه بگم دل خوش سيري چند؟
دوران گذشته و من هنوز دارم تكرار گذشته رو ميبينم ميبينم كه من از همون جا رد شدم و به كجا رفتم و ميبينم كه الان اينجا نشستم و فكرم كجا ميره و ميبينم كه آيندم رو زمين خاكي ميشينم و ديگه نميتونم چيزي رو ببينم...
زندگي شايد گاز زدن يه سيب كرمو باشه كه كرمشو خوردي شايدم نه زندگي كرميه كه همراه سيب گاز زده شده شايدم زندگي رو بايد يه جور ديگه ديد مثلا زندگي اومدن پروانه رو سيب و تخم گذاشتنش باشه كه يه روزي تخمش كه شده كرم قراره خورده بشه شايدم زندگي زرنگي فردي باشه كه سيب رو يهو گاز نميزنه و تيكه تكه با چاقو ميخوره شايدم...
خوب حالا ناراحت نشو اينا رو تو جواب سوالم به خودم گفتم.
بعضي وقتا فكر ميكنم كه بايد يه كاري بكنم بعد برم بالا پيش خدا بعضي وقتا فكر ميكنم اضافي ام شايد زيادي حرف ميزنم شايد بر عكسم شايد نيستم يا شايدم كم رنگم نميدونم ولي هر چي هستم دارم مينويسم كه بمونم نه روي تنه ي درختا روي صفحه خاطراتم روي روشن ترين تاريك ذهنم روي همه خاطرات تلخ قلبم كه زجرم ميده مينويسم كه همه چي رو فراموش كنم حتي خودم رو حتي منو،منه من،خود خودمو ميگم ولي الان كه فكر ميكنم ميبينم كه همه رفتن از پيشم به جز خاطره ها.دقت كه ميكنم ميبينم وفادار ترين چيزي كه ميشناسم خاطرست چون جتي بيشتر از غم به من سر ميزنه حتي بيشتر من به من سر ميزنه.
يه كم بيشتر دقت كه ميكنم ميبينم ساعت 4 صبح شده و من هنوز دارم حرف ميزنم هنوز دارم با خودم كلنجار ميرم كه بتونم به خودم استراحت بدم هنوز،هنوز نشده كه من به يه جايي برسم و بتونم تونسته باشم كه استراحتي به اين مخم بدم ولي هنوز،هنوز نرسيده.
مخوام بگم از خستگي پنجره كه يه عمره توي سرما و گرما ما رو نگه داشته و ما موقع باز كردم محكم ميكوبيمش از خستگي مُهر توي جا نماز كه هميشه زنداني بوده خسته ام. كاش ميشد يكي درك ميكرد كه ققنوس افسانه نيست ققنوس همون پرنده خياله هموني كه خيلي كارا ميكنه...كاش كاش رو كه كاشتن يه چيزي در ميومد بجاش كاش آينه كه شكست ميشد بجاش آينه ي دل گذاشت...ولي حيف كه هنوزم كه هنوزه جايي كه "كاش" رو كاشته بودن هيچي در نيومده.
يه كم كه فكر ميكنم ميبينم ديگه بسته انگار هنوز رسيد انگار هنوز اومد كه من بتونم به مخم استراحت بدم و...به فكر شمام همينطور.
